De afgelopen maanden ben ik samen met Marijn, mijn klankbord bij dit proces, bezig geweest met de toekomst van AnitaHvL. We hebben gekeken naar mijn verhaal, mijn aanbod, mijn website en vooral naar de vraag: waar wil ik de komende jaren naartoe groeien?
Er was een moment dat een coach mij vertelde dat ik niet echt wilde veranderen. Ik zat daar. Ik was gegaan omdat ik hulp wilde. Omdat ik voelde dat er iets mocht verschuiven. En zij keek mij aan en zei: jij wil dit eigenlijk niet.
Soms zie je pas hoe je groeit als je even afstand neemt. Afgelopen week verzamelde ik mijn visionboards van 2024, 2025 en 2026. Drie jaren, drie fases, drie versies van mezelf, letterlijk naast elkaar op tafel.
Spiritualiteit is lang verbonden geweest met religie en mystiek, waardoor het voor sommigen ongrijpbaar voelt. Het lijkt vaak iets te zijn dat buiten onszelf ligt, terwijl het juist iets heel persoonlijks kan zijn.
Er zijn van die dagen die je voelt tot in je tenen. De dag van de lancering van mijn boek was er zo één. Na maanden schrijven, schrappen, vormgeven en fine-tunen, was het moment daar: Gebruik je eigen kracht als kompas – in 100 dagen naar blijvende impact ging officieel de wereld in.
Er zijn van die momenten waarop je voelt dat losse puzzelstukjes langzaam in elkaar klikken.
Soms is er een moment waarop je voelt: het moet anders. Niet omdat alles vastloopt of verkeerd gaat, maar omdat je ergens diep van binnen weet dat je niet meer op je eigen pad loopt.
De afgelopen zes maanden waren een rollercoaster, maar niet zomaar eentje.