We leven in een wereld waarin groei bijna vanzelfsprekend lijkt. Groter, beter, sneller. Een hogere omzet, een vollere agenda, een mooiere auto of weer een volgende stap op de carrièreladder. Zonder dat we het doorhebben, ontstaat er een beeld van succes waar we ons aan proberen te meten. Maar wat als je onderweg ontdekt dat het leven waar je zo hard voor werkt, eigenlijk niet meer het leven is waar je gelukkig van wordt? In deze aflevering van Spiri Wiri Tantes ga ik in gesprek met Lian. Niet over haar werk als energetisch specialist, maar over een veel persoonlijker onderwerp: de moed om opnieuw te ontdekken wat voor haar écht belangrijk is.
Wanneer succes ongemerkt druk wordt
Lian begon haar eigen praktijk vanuit passie. Ze wilde mensen helpen en tegelijkertijd bijdragen aan het inkomen van haar gezin. Net als veel ondernemers maakte ze plannen, stelde doelen en werkte hard aan de groei van haar bedrijf.
Totdat ze merkte dat ze voortdurend bezig was met de volgende stap. Er bleef steeds minder ruimte over voor de dingen die haar juist energie gaven. Zelfs tijdens het sporten keek ze continu op de klok. Vrije momenten voelden niet meer als vrije momenten.
De vraag die langzaam naar boven kwam was misschien wel de belangrijkste van allemaal:
Voor wie probeer ik eigenlijk te bewijzen dat het goed gaat?
Dat bleek een confronterende vraag. Want hoeveel van onze keuzes komen werkelijk vanuit onszelf? En hoeveel maken we omdat we denken dat het zo hoort?
De moestuin als onverwachte leermeester
Juist op het moment dat Lian bewust een stap terug deed, kwam er iets op haar pad waar ze al jaren van droomde: een eigen moestuin.
Wat begon als een lang gekoesterde wens, groeide uit tot veel meer dan een plek waar groenten worden verbouwd. De moestuin werd een spiegel. In de natuur laat niets zich haasten. Een zaadje ontkiemt niet omdat jij dat graag wilt. Een plant groeit niet sneller omdat jij een strakke planning hebt gemaakt. Zon, regen, rust en tijd bepalen samen het ritme. En precies daar ontdekte Lian iets wat ze in haar eigen leven was kwijtgeraakt. Ze hoefde niet alles te controleren en niet alles kon gepland worden. Soms is vertragen precies wat nodig is om weer vooruit te kunnen.
Genoeg is niet hetzelfde als opgeven
Een van de mooiste inzichten uit ons gesprek is misschien wel dat tevreden zijn niet betekent dat je geen ambities meer hebt.
Tevreden zijn betekent niet dat je stopt met dromen. Het betekent dat je niet langer voortdurend onderweg bent naar een leven dat pas later gelukkig mag zijn. Voor Lian veranderde de betekenis van succes. Niet langer draaide het om steeds meer klanten, een hogere omzet of voldoen aan een plaatje dat anderen misschien van haar hadden. Succes werd tijd hebben voor haar kinderen. Samen aardbeien plukken in de moestuin. Rust ervaren zonder steeds op de klok te kijken. Ze ontdekte dat genoeg soms al dichterbij is dan je denkt.
Tijd krijg je nooit meer terug
Tijdens ons gesprek viel één zin die nog lang bleef hangen: “Tijd is het enige wat je nooit meer terugkrijgt.” Hoe vaak vullen we onze agenda met dingen waarvan we denken dat ze moeten? Hoe vaak schuiven we de mensen of momenten die werkelijk belangrijk zijn op naar later?
Later, als het rustiger is.
Later, als het bedrijf groter is.
Later, als de doelen zijn gehaald.
Maar het leven speelt zich niet af in dat ‘later’. Het gebeurt vandaag.
Juist daarom raakt de metafoor van de moestuin zo. Alles kent zijn eigen seizoen. Groei vraagt aandacht, maar ook geduld. En misschien geldt dat niet alleen voor planten, maar ook voor onszelf. Leef jij jouw droom of die van iemand anders? Misschien is dat wel de vraag die deze hele aflevering samenvat. Niet hoeveel je bereikt. Niet hoeveel je verdient. Niet hoe succesvol anderen jou vinden, maar of het leven dat je vandaag leeft, werkelijk past bij wie jij bent. Want soms zit vrijheid niet in meer doen, maar juist in minder hoeven.
En soms ontdek je pas wat genoeg is, wanneer je stopt met vergelijken en weer gaat luisteren naar jezelf. Misschien is dat wel de mooiste oogst die er bestaat.
Wil je meer weten over Lian?
Je vindt Lian via: Instagram @lianlinssen
Dankwoordje Anita
Lieve Lian,
Dank je wel dat je opnieuw bij mij aan tafel wilde schuiven en vooral dat je zo open jouw persoonlijke proces hebt gedeeld. Ik vind het bijzonder om te zien hoe je steeds dichter bij jezelf komt. Niet door nóg harder te werken of groter te willen groeien, maar juist door te vertragen en te ontdekken wat voor jou echt belangrijk is. En hoe mooi dat juist jouw moestuin daarin zo’n bijzondere spiegel is geworden.
Wat mij misschien nog wel het meest raakt, is dat je helemaal niet bezig bent om een voorbeeld voor anderen te zijn, maar het ondertussen wél bent. Gewoon door te delen wie je bent, wat je ontdekt en welke keuzes je maakt.
Dank je wel voor je openheid, je vertrouwen en dit fijne gesprek. En vooral: geniet van alles wat er nu al is én van alles wat er nog mag groeien. 🌱💚
Liefs, Anita



